ഞാനൊരു ജല ജന്തു
കടല് തിരകളാല് തള്ളപ്പെട്ട
വെറുമൊരു കടല് ജന്തു......
2012 മാർച്ച് 11, ഞായറാഴ്ച
2012 ജനുവരി 21, ശനിയാഴ്ച
ഡിബോറ
പുറത്തെ മൂടല്മഞ്ഞില് വഴിക്കാഴ്ച്ചകള് മങ്ങിയിരുന്നു.മഞ്ഞുവീഴ്ച്ച എയര്ട്രാഫിക്കിനെ ഏറെ ദുഷ്ക്കരമാക്കി. ഇതറിയുമായിരുന്നെങ്കില് യാത്ര ഇരുനൂറ്റിയിരുപത്തി അഞ്ചാം നിലയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന നാഷ്ണല് എയര്വേയിലൂടെ ആകാമായിരുന്നുവെന്ന് ഡിബോറ ഓര്ത്തു.ഹെലിപ്പാടില് കോപ്റ്റര് ഇറക്കുവാന് റസല് വല്ലാതെ ക്ലേശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
2011 നവംബർ 24, വ്യാഴാഴ്ച
കൂട്
എനിക്കെന്നോട് മടുപ്പ് തോന്നുമ്പോള്
ഒറ്റപ്പെടുന്നുവെന്ന
അകാരണമായ ചിന്തയെന്നെ
പിടികൂടുമ്പോള്
നിന്റെ എഴുത്തുകൊട്ടകയില്
കയറി ഞാന് അടയിരിക്കും.....
2011 നവംബർ 11, വെള്ളിയാഴ്ച
കൂട്ടത്തിലൊരാള്
സ്നേഹിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തില്
നിനക്കായിരുന്നു പ്രഥമസ്ഥാനം
വെറുക്കാന് ശ്രമിച്ചവര്ക്കൊപ്പം
നീ തന്നെയാണെന്നെ
നൊമ്പരപ്പെടുതിയത്
തെറ്റ് പറ്റിയെന്നരിഞ്ഞപ്പോള്
നീയാണെന്നെ ഏറെ
കൊഞ്ഞനം കുത്തിയതും
പ്രണയിച്ചവര്ക്കൊപ്പം
നിന്റെ മൗനം തന്നെയാണ്
എന്നെയീ കോമാളിവേഷം കെട്ടിച്ചത്
കിടക്ക പങ്കുവെച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തില്
നീയാണെന്നെ ആഴത്തില് മുറിപ്പെടുത്തിയത്
യാത്ര ചോദിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തില്
നീയാണെന്നെ ഏറെ കരയിച്ചതും...
പിന്നെയും...
സ്മൃതിപദത്തിലെപ്പഴോ
നിന്നെ ചികഞ്ഞപ്പോള്....
നാം എത്ര അകലെയാണ്...
പുഴകള്ക്കും ആഴികള്ക്കുമപ്പുറം
മൊഴികള്ക്കും..മിഴികള്ക്കുമപ്പുറം
2011 ഒക്ടോബർ 22, ശനിയാഴ്ച
വനവാസം
പ്രവാസം
മറ്റൊരു വനവാസമാണ്
നാടും വീടും ഉപേക്ഷിച്ചുള്ള
കാനന യാത്ര
മരുപ്പച്ച തേടിയുള്ള
മരുഭൂയാത്ര
ഇടതൂര്ന്ന കാടിന് പകരം
ഊഷരമായ മണല് പരപ്പ്
ജടയായ് വളര്ന്ന തപസ്സ്
ജഡമായ് തളര്ന്ന മനസ്സ്
വാല്മീകതിനകത്തു
സര്വ്വം മറന്നിരിക്കാന്
സന്യസിയകാനാവില്ലയെനിക്ക്
സ്നേഹിച്ച രാജ്യവും കിരീടവും ത്യജിക്കാന്
ശ്രീരാമാനാകാനുമാവില്ല
നമുക്ക് ചുറ്റും ധര്ഷ്ട്ര്യത്തിന്റെ
പുഷ്പക വിമാനങ്ങള് പറക്കുന്നുണ്ട്
ഒരായിരം രാവണന്മാര് വാള് ചുഴറ്റഉണ്നുണ്ട്...
എന്നെയനുകമിക്കാന് സീതയില്ല
ഒരു നിഴലായി
രാമ ലക്ഷ്മണന്മാരില്ല
പ്രവാസം ജയിച്ചടക്കാന്
വാനരപ്പടയില്ല....
അഗ്നി വിശുദ്ധി നേരിട്ട
പ്രണയിനിയെ ഓര്ത്തു സങ്കടപ്പെട്ടിട്ടും
വേണ്ടി വന്നു എവിടെയോ
ഒരു ശുദ്ധി കലശം
അത് മറ്റെവിടെയുമല്ല
മണല് കാറ്റ് നിലച്ച
സ്വന്തം നെഞ്ജിനുള്ളില്...
കരിഞ്ഞു പോയ സ്വപ്നങ്ങളില്...
വേണ്ട....മടുത്തു ഇനിയും
ഈ...പ്രവാസമെന്ന ഒറ്റപ്പെടല്.....
മറ്റൊരു വനവാസമാണ്
നാടും വീടും ഉപേക്ഷിച്ചുള്ള
കാനന യാത്ര
മരുപ്പച്ച തേടിയുള്ള
മരുഭൂയാത്ര
ഇടതൂര്ന്ന കാടിന് പകരം
ഊഷരമായ മണല് പരപ്പ്
ജടയായ് വളര്ന്ന തപസ്സ്
ജഡമായ് തളര്ന്ന മനസ്സ്
വാല്മീകതിനകത്തു
സര്വ്വം മറന്നിരിക്കാന്
സന്യസിയകാനാവില്ലയെനിക്ക്
സ്നേഹിച്ച രാജ്യവും കിരീടവും ത്യജിക്കാന്
ശ്രീരാമാനാകാനുമാവില്ല
നമുക്ക് ചുറ്റും ധര്ഷ്ട്ര്യത്തിന്റെ
പുഷ്പക വിമാനങ്ങള് പറക്കുന്നുണ്ട്
ഒരായിരം രാവണന്മാര് വാള് ചുഴറ്റഉണ്നുണ്ട്...
എന്നെയനുകമിക്കാന് സീതയില്ല
ഒരു നിഴലായി
രാമ ലക്ഷ്മണന്മാരില്ല
പ്രവാസം ജയിച്ചടക്കാന്
വാനരപ്പടയില്ല....
അഗ്നി വിശുദ്ധി നേരിട്ട
പ്രണയിനിയെ ഓര്ത്തു സങ്കടപ്പെട്ടിട്ടും
വേണ്ടി വന്നു എവിടെയോ
ഒരു ശുദ്ധി കലശം
അത് മറ്റെവിടെയുമല്ല
മണല് കാറ്റ് നിലച്ച
സ്വന്തം നെഞ്ജിനുള്ളില്...
കരിഞ്ഞു പോയ സ്വപ്നങ്ങളില്...
വേണ്ട....മടുത്തു ഇനിയും
ഈ...പ്രവാസമെന്ന ഒറ്റപ്പെടല്.....
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള് (Atom)